12e Herdenking van de Yezidi-genocide
Twaalf jaar geleden, op 3 augustus 2014, begon de genocide op de Yezidi’s. Duizenden
mensen werden vermoord, ontvoerd en verdreven. Vrouwen en kinderen werden tot slaaf
gemaakt, families werden uit elkaar gerukt en een eeuwenoude gemeenschap verloor
haar thuis. Tot op de dag van vandaag zijn duizenden Yezidi’s nog steeds vermist.
Op deze 12e herdenkingsdag staan wij stil bij de slachtoffers, de overlevenden en alle families
die nog altijd leven met verlies, onzekerheid en verdriet. Wij eren hun herinnering en erkennen
de veerkracht van de Yezidische gemeenschap.
Maar herdenken betekent ook verantwoordelijkheid nemen. Twaalf jaar na de genocide is de situatie voor veel Yezidi’s nog steeds onzeker. In Irak zijn veel families ontheemd, blijft de wederopbouw van Sinjar achter en wachten overlevenden nog altijd op gerechtigheid, herstel en erkenning.
Ook Nederland heeft een belangrijke verantwoordelijkheid. Yezidi-overlevenden en andere Yezidi’s die bescherming zoeken, moeten toegang blijven houden tot een zorgvuldige en menswaardige asielprocedure. De genocide en de blijvende kwetsbaarheid van de Yezidische gemeenschap mogen niet worden gereduceerd tot een gebeurtenis uit het verleden. Overlevenden dragen vaak langdurige gevolgen van oorlog, vervolging, gevangenschap en verlies met zich mee. Bescherming bieden betekent daarom niet alleen veiligheid bieden, maar ook oog hebben voor trauma, familiehereniging, herstel en een menswaardig toekomstperspectief.
Tegelijkertijd blijft anti-Yezidisme bestaan. Discriminatie, haat, uitsluiting en desinformatie over het Yezidische geloof zijn niet beperkt tot het Midden Oosten. Ook in Europa en Nederland krijgen Yezidi’s te maken met vooroordelen, ontkenning, bedreigingen en vijandigheid. Deze vormen van haat moeten serieus worden genomen en actief worden bestreden. Vrijheid van religie, veiligheid en gelijke behandeling zijn geen vanzelfsprekendheden, maar rechten die beschermd moeten worden.
In een tijd waarin oorlog, polarisatie, religieuze haat en etnische vervolging opnieuw veel mensen treffen, is deze herdenking meer dan een terugblik. Het is een oproep om te blijven luisteren, te leren en verantwoordelijkheid te nemen. Haat en uitsluiting mogen nooit worden genormaliseerd of genegeerd.
Wij roepen overheden, maatschappelijke organisaties en de Nederlandse samenleving op om de Yezidische gemeenschap niet te vergeten: bied bescherming aan overlevenden en mensen die asiel zoeken, erken en bestrijd anti-Yezidisme, en blijf investeren in gerechtigheid, herstel, educatie en verbinding.
Wij herinneren. Wij eren. Wij beschermen. Wij verbinden. De Yezidi-genocide mag nooit worden vergeten en haar overlevenden mogen nooit aan hun lot worden overgelaten.
Stichting NL Helpt Yezidi’s
3 augustus 2026